آریا برزن

شام آخر - 3

behzadblog — Sat, 12 Jul 2008 11:03:15 GMT

شام آخر – 3

وقتی بیای کوچه چراغون میشه باز دوباره ...

بالاخره فرهاد قضیه ازدواج را جدی کرد و از مروارید خواست که با مادرش صحبت کند و وقتی را تعیین نماید که خانواده اش به خواستگاری بیایند .

حالا مروارید مجبور بود قضیه ازدواج را با مادرش که به اندازه جانش دوستش داشت در میان بگذارد ، چاره دیگری نبود .

مروارید چند روزی جوابهای نصفه و نیمه به فرهاد میداد و او هم فهمیده بود که مسئله ای در میان است وگرنه دلیلی نداشت که مروارید برای یک مجلس خواستگاری اینهمه امروز و فردا کند اما ترجیح میداد چیزی نگوید تا خود مروارید مسئله را مطرح کند .

... آنشب مروارید تصمیم گرفت با مادرش صحبت کند و صدف خانم هم که زن سرد و گرم چشیده ای بود فهمیده بود مسئله ای پیش آمده که مروارید اینچنین مشوش شده ، پس از شام صدف خانم روی یکی از مبلها لم داد و به تلویزیون نگاه میکرد که مروارید از اطاق خودش با صدای بلند مادرش را صدا کرد و گفت : مامان میشه یه لحظه بیای اینجا ، صدف خانم انگار میدانست صحبتشان به درازا میکشد تلویزیون را خاموش کرد و به اطاق مروارید رفت ، کنار او بر روی تخت نشست و قبل از اینکه مروارید چیزی بگوید گفت : چند روزیه دخترم کج و کوله شده ، چیه ، چه خبره گلم ، نکنه دوباره کسی اذیتت کرده ؟

مروارید با کمی لبخند گفت : نه مامان ، کسی اذیتم نکرده ، ولی قراره بکنه ...

صدف خانم هم سرش را برگرداند و با خنده گفت : پس هر وقت اذیتت کرد به من بگو ، چرا امشب وقتمو میگیری ...

هر دو خندیدند و مروارید گفت : نه مامان جدی میگم ، قضیه مربوط به فرهاد میشه ...

صدف خانم که آشنائی فرهاد و مروارید را از سالها پیش میدانست ، کم کم داشت متوجه منظور مروارید میشد پس چند لحظه ای سکوت کرد سپس مستقیم در چشمان مروارید نگاه کرد و گفت : میخواد بیاد خواستگاری ؟

مروارید با حالتی بین خنده و گریه سرش را پائین انداخت و هیچ نگفت ، صدف خانم نگاهی به او کرد و شادمانه از جایش بلند شد ، مروارید را در آغوش گرفت و گفت : مبارکه دختر گلم ، پس بالاخره میخوای آرزوی مامان صدف رو برآورده کنی ، یه عمره منتظر این لحظه بودم ......

در همین میان مروارید سرش را بالا آورد و مستقیم در چشمان مادرش نگاه کرد ، صدف خانم نشانی از خوشحالی در چشمان مروارید ندید و از این حالت او کمی بفکر فرو رفت ، دلیلی نداشت که مروارید از خواستگاری فرهاد که او را عاشقانه دوست میداشت ناراحت باشد ، پس دوباره کنار مروارید نشست ، دستش را روی صورت مروارید برد ، کمی نوازشش کرد و گفت : چیه مامانی ، چی شده دخترم ، مثل اینکه تو ناراحتی ، آره .....

مروارید جرات حرف زدن نداشت و صدف خانم هم دیگر داشت کلافه میشد ، نمیدانست علت این رفتار مروارید چیست ، سعی کرد او را آرام کند ، کمی آب از یخچال برایش آورد و دوباره کنارش نشست ، مروارید لیوان را تا نیمه سرکشید و آنرا کنار تختش گذاشت ، چند لحظه ای به فکر فرو رفت سپس سرش را بالا آورد و گفت : مامان ، من نمیخوام ازدواج کنم ، من میخوام همیشه پیش تو بمونم ، مامانم من تو رو به اندازه جونم دوست دارم ، نمیخوام بخاطر یه ازدواج لعنتی زندگی ما بهم بخوره ، نمیخوام نمیخوام نمیخوام .......

صدف خانم که دیگر داشت شاخ در میاورد حرف مروارید را قطع کرد و گفت : تو مُخت تکون خورده دخترم ، همه دخترا آرزوی چنین روزی رو دارن ، منم که یه عمره حسرت عروسی تو رو دارم ...... سپس مستقیم در چشمان مروارید خیره شد و گفت : مروارید دیگه بازی بسه ، میشه درست و حسابی به من بگی قضیه چیه ؟

مروارید سرش را بالا آورد ، بصورت مادرش نگاه کرد و گفت : مامان ، اگه هیچکی ندونه ، من که میدونم تو پاکی ... اگه تموم دنیا تو رو یه زن خراب بدونن ، اگه تمام آدمای روی زمین تو رو به اسم یه فاحشه خیابونی بشناسن ، اگه همه از تو رو برگردونن ..... من تو رو بهترین و مهربونترین و خوش قلب ترین مامان دنیا میدونم ، من تو رو مثه یه فرشته پاک و معصوم دوست دارم ، تو مامان منی ، تو مال منی ، مال خود منی ، مال خودِ خودِ منی ، تو بهترین مامان دنیایی .... و گریه امانش نداد ...

چند لحظه بعد قطره ای اشک بر گونه صدف خانم لغزید .... مادر و دختر سر بر شانه هم نهاده بودند و عقده یک عمر بی کسی را خالی میکردند ...

هم صدف خانم و هم مروارید میدانستند مسئله چیست ، خانواده فرهاد بالاخره راز زندگی آنها را میفهمید و آخر و عاقبت این عروسی معلوم نبود ... چاره ای نبود ، این سرنوشتی محتوم بود که راه گریزی نداشت ...

فردای آن روز من و مروارید به پارکی در نزدیکی خانه مان رفتیم و مروارید تمام قضیه را برای من تعریف کرد ، سعی کردم او را آرام کنم و چون میدانستم مادرش را به اندازه جانش دوست دارد ، خیالم راحت بود که بالاخره میتواند یک طوری فکر فرهاد را از سرش بیرون کند .

چند روزی از این قضیه گذشت ، مروارید موبایلش را خاموش کرده بود و صدف خانم هم که متوجه موضوع شده بود ، دست به تلفن خانه نمیزد ، تا اینکه ...

**********************************************************

و حالا بشنوید از خانواده فرهاد که غوغائی در آن برپا شده بود ،

در تمام مدت دانشگاه ، از وقتی که آن پسرک مزاحم توسط دوستان صدف خانم کتک مفصلی خورد و از سر راه مروارید کنار رفت ، تبدیل به مار زخمی شده بود که منتظر موقعیتی برای نیش زدن بود و چه موقعیتی بهتر از خواستگاری مروارید ...

پسرک وقتی فهمید فرهاد و مروارید قصد ازدواج دارند با تعقیب فرهاد نشانی خانه اش را بدست آورد و در یک موقعیت مناسب تمام آنچه را که میدانست به پدر فرهاد گفت ... و البته یک هفته قبل قضیه را به فرهاد هم گفته بود که ...

پدر فرهاد که همه او را بنام حاج آقا میشناختند از حجره داران معروف بازار فرش بود ، او سالها در حجره یکی از تجار معروف شهر شاگردی کرده بود اما معلوم نشد پس از فوت آن مرحوم چگونه حجره اش به حاج آقا رسید در حالیکه فرزندان وی مدعی آن حجره بودند اما حتی پس از شکایت هم حاج آقا بدون هیچ سند و مدرکی در دادگاه برنده شد و صاحب یکی از معروفترین حجره های بازار فرش .

اطرافیانش او را مردی با خدا و مومن میدانستند ، جای مُهر نماز بر روی پیشانیش مانده بود و همیشه اولین نفر برای نماز جماعت به مسجد میرفت اما آنان که از نزدیک با او آشنائی داشتند میدانستند که مردی عیاش و هوسباز است تا حدی که در یکی از بهترین خیابانهای شهر بدون اطلاع خانواده اش خانه ای کوچک خریده و آنرا تبدیل به محلی برای عیاشی هایش کرده .

حاج آقا که خود عمری دست بر مال و ناموس مردم دراز کرده بود وقتی قضیه صدف خانم را فهمید برآشفت و همان شب در خانه غوغائی براه انداخت و به فرهاد گفت : فکر این دختره رو از سرت بیرون کن ، ما آبرو داریم ، نمیخوام فردا توی محل بگن عروسش دختر یه جنده است .

... حاج آقا پس از ملاقات با آن پسرک ، از او خوشش آمد و چون او حاج آقا را یاد جوانیهایش می انداخت ، پسرک را به حجره آورد و در کنار خود مشغولش کرد ، حالا آن پسرک شده بود شاگرد حجره حاج آقا .

از طرفی فرهاد دست بردار نبود و با استفاده از نفوذ مادرش میخواست هرطور شده به خواستگاری مروارید برود .

مادر فرهاد زنی نازنین و ساده بود ، از آن زنهای سرد و گرم چشیده و سنتی ایرانی ، او میدانست صدف خانم یک زن خیابانی است ، اما وقتی تمام قضیه را از فرهاد شنید و پس از تحقیقاتی که شخصا" انجام داد از در دوستی درآمد و طرف فرهاد را گرفت .

جار و جنجال در خانه حاج آقا کار معمول هر شب شده بود تا اینکه ...

یک روز حاج آقا که سیر از هوسرانی و خوشگذرانی به حجره آمده بود از آن پسرک خواست که مروارید را نشانش بدهد ، پسرک حاج آقا را به نزدیکی دانشگاه برد و مروارید را در حالیکه دست در دست فرهاد قدم میزدند نشان حاج آقا داد ...

حاج آقا که خود عمری را در این راه گذرانده بود وقتی چنین جنس با ارزشی را دید حیفش آمد از آن متمتع نشود ولو به قیمت راه انداختن یک عروسی برای پسرش !!!!!!!!!

همان شب حاج آقا که به منزل آمد فرهاد را صدا زد و به او گفت وقتی را از خانواده آن دختر بگیرد که به خواستگاری بروند ، بیچاره فرهاد و مادرش که کم مانده بود شاخ در بیاورند ...

البته حاج آقا تقصیری نداشت ، ذائقه اش تغییر نکرده بود ... !!!!!!!!!!!!!!!!!

**********************************************************

یک روز ظهر وقتی من و مروارید برای خرید از خانه خارج شدیم ، فرهاد را جلوی خانه دیدیم که توی ماشینش به پشتی صندلی تکیه داده و خوابش برده ، اول دستپاچه شدیم و خواستیم هرچه زودتر به خانه برگردیم ، اما مروارید دلش طاقت نیاورد و بطرف ماشین رفت و گفت : نکنه بلائی سرش اومده !!!!

چند لحظه جلوی پنجره ماشین ایستاد و بالاخره با انگشت به شیشه زد ، فرهاد بیچاره مثل برق گرفته ها از جایش پرید و از ماشین پیاده شد ، چند لحظه ای مروارید را برانداز کرد و گفت : میشه بفرمائین خانوم خانوما این چند روز چه بلائی به سرشون اومده که بنده رو دق مرگ فرمودن ، موبایلت رو که جواب نمیدی ، تلفن خونه هم که قطع شده ، خودت هم که غیب شدی ، منم که به جهنم دیگه ....

مروارید که با دیدن فرهاد همه چیز را فراموش کرده بود با بغضی که گلویش را گرفته بود آب دهانش را قورت داد و در حالیکه به سختی حرف میزد گفت : فرهاد فقط خواهش میکنم خوب به حرفای من گوش کن ، هیچی نگو فقط گوش کن ، ..... فرهاد من لیاقت تو رو ندارم ، میدونم خیلی سخته ، میدونم مثل قصه ها میشه ، اما باید همه چیز رو تموم شده بدونیم ، تو واقعیت زندگی من رو ..... فرهاد نگذاشت صحبت مروارید تمام شود و گفت : مثل اینکه این چند روزه از دنیا بی خبر بودی ، مگه نمیدونی اون پسره الان کجاست ؟ و قبل از اینکه مروارید چیزی بگوید گفت : حضرت والا به بیماری وراجی مبتلا بودند و هم اکنون جهت پاره ای معاینات پزشکی در بیمارستان تشریف دارند و البته گمان نمیکنم تا چند هفته دیگه هم آقای دکتر اجازه مرخصی بهش بدن ، سزای کسی که حرف مفت بزنه همینه ... ( بعدها فهمیدیم که فرهاد با کمک محمود گوشمالی درست و حسابی به آن پسرک کثیف داده اند )

دوباره همه چیز شروع شد ... آنروز هر سه نفر به گردش رفتیم و نهار را میهمان فرهاد بودیم ، بعد از نهار محمود هم به جمع ما اضافه شد و تا شب چهار نفری تمام شهر را گشتیم ...

آنشب وقتی به خانه برگشتیم ، دوباره مروارید به همان حال قبلی برگشت و نمیدانست چه باید بکند ، منهم سعی کردم او را دلداری دهم ...

چند هفته ای گذشت و فرهاد که میترسید نظر پدرش عوض شود ( بیچاره فرهاد که نمیدانست چرا پدرش موافقت کرده ) شدیدا" اصرار داشت که سریعا" به خواستگاری مروارید بیاید ، حتی فرهاد بیچاره با من هم بطور خصوصی صحبت کرد و از من خواهش کرد که کمک کنم هرچه زودتر این خواستگاری سر بگیرد ، منهم قول دادم هرچه میتوانم بکنم .

همان شب با مروارید صحبت کردم و از او خواستم که تکلیفش را یکسره کند ، یا ازدواج کند و یا اینکه این قضیه را به آخر برساند ، مروارید ابتدا کمی مکث کرد ، سپس سرش را پائین انداخت و گفت : حالا دیگه نمیشه تمومش کنم ،

پرسیدم : چرا ؟

گفت : آخه یه اتفاقی افتاده ،

با تعجب پرسیدم : چه اتفاقی ؟

مروارید چشمان زیبایش را بالا آورد و نگاهی به صورت من کرد ، سپس کمی سرش را بطرف دیگر چرخاند و با نیشخندی شیطنت آمیز و صدائی آرام و ملیح گفت : همون اتفاقی که بین همه نامزدا میفته دیگه ......

ادامه دارد

بهزاد – ۲۱/۴/۸۷

پی نوشت : چه اتفاقی بین همه نامزدا میفته ؟

شام آخر - 2

behzadblog — Sat, 05 Jul 2008 11:07:43 GMT

شام آخر – 2

شبا تو زمزمه های میخونه ......

بالاخره دبیرستان هم تمام شد و من و مروارید خود را برای کنکور آماده میکردیم ، روزهای پر التهابی بود ، هر روز یا خانه ما و یا خانه صدف خانم پاتوق درس خواندن بود ، گذشته از شیطنتهای ما که تمومی نداشت ، رفت و آمدهای وقت و بی وقت صدف خانم و سر زدن های مادرم و البته درس خواندن تمام وقت ما را پر میکرد .

یک روز بعد از ظهر که خسته از درس خواندن داشتیم با مروارید آرزوهای دور و درازمان را مرور میکردیم مروارید بی مقدمه گفت : مینا ، از این پسره خوشت میاد ؟

من که هاج و واج مانده بودم پرسیدم : کدوم پسره ؟

مروارید که بعضی وقتها آنقدر جدی و زرنگ میشد که احساس میکردم اصلا" نمیشناسمش گفت : خودتی مینا ، خودتی ، حالا بیا و راستشو بگو ،تا حالا باهاش حرف هم زدی ؟

تازه متوجه منظورش شدم ... ، پسری در همسایگی ما بود که بعدها فهمیدیم او هم در حال درس خواندن برای کنکور است ، پنجره خانه شان درست روبروی ما بود و گهگاهی هم سرکی میکشید و چشم چرانی میکرد ولی من همیشه فکر میکردم او به مروارید نگاه میکند و بخاطر همین هم خودم را کنار کشیده بودم ، بعدها وقتی فهمیدیم محمود از من خوشش آمده این را هم گذاشتم به حساب زرنگی های عجیب و غریب مروارید .

روزها و شبها میگذشت و حضور محمود هم شده بود یکی از تفریحات ما ، هر وقت بیکار میشدیم پرده را کنار میزدیم و طوری مینشستیم که بتواند راحت ما را دید بزند و صد البته ما هم انگار اصلا" متوجه او نیستیم و عین خیالمان هم نیست ، ارواح شکممون ...

بالاخره روز کنکور رسید ، صبح زود از خواب بلند شدیم ، صدف خانم صبحانه مفصلی درست کرد و من به خانه آنها رفتم ، بعد از صرف صبحانه صدف خانم آژانس گرفت و خودش هم با ما تا محل امتحان آمد و همانجا منتظر شد تا امتحان ما تمام شود ، سپس ما را به یک نهار شاهانه دعوت کرد و بعد از ظهر هم هرچه میتوانستیم به خرج صدف خانم شیطونی کردیم و هرکجا دلمان خواست رفتیم ، یادش بخیر ، روز خوبی بود ...

چند روزی بعد از کنکور وقتی من و مروارید برای خرید به فروشگاه سر کوچه رفته بودیم ، همینکه دستم را دراز کردم که یک بیسگوئیت بردارم ناگهان صدائی از پشت سرم گفت : این نه ، اون یکی رو بردار ...

برگشتم و دیدم محمود پشت سرم ایستاده ، خودم را جمع و جور کردم و گفتم : من این یکی رو دوست دارم ... ،

محمود نگاهی با لبخند به من انداخت و گفت : ولی من اون یکی رو دوست دارم ، ضمنا" خانوم درس خون آدم وقتی میخواد برای کسی چیزی بگیره باید مطابق سلیقه اون باشه نه سلیقه خودش ...

راستش را بخواهید کمی جا خورد بودم اما باز به خودم مسلط شدم و بعد از چند لحظه نگاهی به صورت لبخند دار محمود انداختم و گفتم : اگه قراره کسی برات چیزی بگیره اونه نه من ... و با دست به مروارید که کمی آنطرفتر داشت جلوی ویترین بستنی ها رژه میرفت و زیر چشمی ما را میپائید اشاره کردم ، محمود هم نگاهی به مروارید انداخت و بطرف من برگشت و طوری دهانش را جلوی صورت من آورد که داشتم سنگکوب میکردم آخه فکر کردم میخواد همونجا منو ببوسه ( البته بعدها گفت که همین قصد رو هم داشته ) آرام دهانش را به گوش من نزدیک کرد و گفت : خودت باید برام بگیری ... بعد بطرف پیشخوان رفت و چیزهائی را که خریده بود حساب کرد و در حال خارج شدن از فروشگاه نگاه خریدارانه ای به من انداخت و رفت ، چند لحظه بعد وقتی من و مروارید جلوی پیشخوان رفتیم تا چیزهائی را که برداشته بودیم حساب کنیم ، آقای فروشنده که مرد مسنی بود پوزخندی زد و گفت : قبلا" حساب شده ، آقا محمود حساب کردن ... و خلاصه هرکاری کردیم از ما پول نگرفت ، تازه اونجا بود که فهمیدم اسمش محمود است .

آنروز کلی مروارید سر به سرم گذاشت و خلاصه دو دست لباس عروس برام دوخت ، حالا بگذریم یک هفته بعد که فهمید ما با هم حرف هم زدیم و یکبار هم با هم بیرون رفتیم چه بلائی به سرم آورد . حالا دیگر گروه ما سه نفره شده بود اما من نه تنها علاقه ام به مروارید کمتر نشده بود بلکه مروارید بیچاره تازه شده بود سنگ صبور عاشقیهای من ، پس از آشنائی ما محمود همیشه میگفت مروارید مثل خواهر من است و بعدها واقعا این حرفش را ثابت کرد .

چند ماهی از کنکور کذائی گذشت و بالاخره نتایج را اعلام کردند ، من کامپیوتر اصفهان و مروارید کامپیوتر تهران ...... وقتی روزنامه بدست به خانه برگشتیم مادرم که جلوی درب ایستاده بود تا قیافه های کج و کوله ما را دید هر دوی ما را بغل کرد و بوسید و گفت : اشکالی نداره بچه ها ، حالا دنیا که به آخر نرسیده ، ایشالا میخونین سال دیگه قبول میشین ... ، بیچاره مامانم نمیدونست که دو تا خانم مهندس جلوش وایسادن و ناراحتیشون بخاطر قبول نشدن در کنکور نیست بلکه بخاطر جدا افتادن از همدیگر است ، همان موقع صدف خانم هم سر رسید و دقیقا" همان حرفها را تحویلمان داد ، من و مروارید به خانه ما رفتیم و بیچاره مامانها که فکر کرده بودند ما قبول نشدیم ، خودمان هم ترجیح دادیم صدایش را در نیاوریم و تا سال آینده صبر کنیم تا هردو در یک دانشگاه قبول شویم چون واقعا طاقت دوری همدیگر را نداشتیم ، پس تا چند روزی روزه سکوت گرفتیم و ادای بچه های ناراحت را در آوردیم تا اینکه محمود قضیه را فهمید و با استفاده از آشنایانی که پدرش داشت توانست یک دانشجوی اصفهانی که هم رشته من بود را پیدا کند و ترتیب جابجائی من و او را بدهد .

آن روز من و مروارید تازه میخواستیم جشن قبولی دانشگاهمان را بگیریم ، تا آنجا که میتوانستیم جیغ زدیم و از پله های ساختمان بالا رفتیم ، مثل قوم مغول وارد خانه صدف خانم شدیم و مثل وحشیها حمله کردیم به اطاق مروارید ، بیچاره متکای مروارید که آنروز قربانی پرپر کردن ما شد ، صدف خانم که چند دقیقه بعد وارد اطاق شده بود وقتی قضیه را فهمید گوش هر دوی ما را گرفت و درحالیکه میخندید گفت : امان از دست شما دو تا جونور ...

ترم اول و دوم تقریبا" ساده گذشت ، و قضیه از ترم سوم شروع شد ....

یکی از پسرهای دانشگاه که اتفاقا" از مشتریهای صدف خانم هم بود ، یک روز مروارید و صدف خانم را در خیابان میبیند و با استفاده از همین قضیه میخواست از مروارید حق السکوت بگیرد آنهم به قیمت تسلیم شدن مروارید در مقابلش ، صدف خانم هم که خودش گرگ باران دیده بود وقتی ماجرا را شنید به مروارید گفت که هیچ کاری نکند و مابقی قضایا را به او بسپارد ، آن پسره کثافت چند روز بعد یکهو غیب شد و دو هفته بعد با دست شکسته و سر و صورت له شده به دانشگاه آمد ، ما هیچوقت نفهمیدیم چه اتفاقی افتاده فقط میدانستیم که اگر حتی بطور اتفاقی هم در راهرو دانشگاه با مروراید روبرو میشد هرطور که بود مسیرش را عوض میکرد ، از آنروز به بعد او حتی از سایه مروارید هم میترسید ، یادش بخیر چقدر توی دلمان به آن مرتیکه عوضی میخندیدیم وقتی یاد تهدید کردنهایش می افتادیم .

چند ماهی از این قضیه هم گذشت تا اینکه یک روز وقتی داشتیم وارد دانشگاه میشدیم بوی مست کننده ادکلن مردانه ای باعث شد هردوی ما به پشت سرمان نگاه کنیم ، پسری خوش تیپ ، قد بلند با ژستی مردانه ، وقتی به چشمان آن پسر نگاه کردم و امتداد نگاهش را گرفتم دقیقا" به چشمهای زیبای مروارید رسیدم که به آن پسر زل زده بود ، .... اینبار دیگر مروارید نمیتوانست به گردن من بیاندازد ، حالا دیگر نوبت او بود ...

دو ماه بعد مروارید و فرهاد آنچنان عاشق هم شده بودند که گوی سبقت را از من و محمود هم ربوده بودند ، هر روز بعد از ظهر وقت پچ پچ کردن ما جفتهای عاشق شده بود ، فقط بیچاره محمود که مجبور بود از دانشگاهش که خیلی هم دور بود اینهمه راه را بیاید تا هرچهار نفر با هم بزنیم به طبل عاشقی ...

دو سال آخر دانشگاه بهمین منوال گذشت ، محمود و فرهاد هم دوستان صمیمی شده بودند و چند وقتی بود که فرهاد زمزمه ازدواج سر داده بود ، او خیلی جدی میخواست به خواستگاری مروارید بیاید ، ظاهرا" همه چیز داشت خوب پیش میرفت ..... اما ما غافل از یک جفت چشم نامرد و پست بودیم که در تمام این مدت مراقب ما بود ...

ادامه دارد

بهزاد – 11/4/87

پی نوشت :

اگر پسر ، برادر ، عمو ، دائی و یا یکی از پسرهائی که با آنها آشنا هستید بخواهد با چنین دختری ازدواج کند چه عکس العملی خواهید داشت ؟

شام آخر - 1

behzadblog — Sat, 28 Jun 2008 12:08:55 GMT

شام آخر

من مینا هستم و امروز که این داستان را برایتان روایت میکنم صمیمی ترین و قدیمی ترین دوستم مروارید کنارم نشسته و دخترم سحر بر روی پاهایش شیطنت میکند .

مروارید دوست روزهای بچگی من است ، من و مروارید در همسایگی هم بزرگ شدیم ، از همان ابتدای بچگی همیشه و همه جا با هم بودیم ، با هم مدرسه رفتیم ، با هم دانشگاه رفتیم و حتی من بخاطر اینکه بازهم با او باشم رشته ام را تغییر دادم تا با هم سر یک کلاس بنشینیم ، من و مروارید به خواهرهای دوقلوی از پدر جدا از مادر سوا معروف بودیم ، ما در تمام این سالها هرگز از هم جدا نشدیم و حتی حالا که من ازدواج کرده ام و از زندگیم هم بسیار راضی هستم ، اگر یک روز مروارید را نبینم احساس میکنم چیزی گم کرده ام ..... هنوز هم هربار که مروارید را میبینم بیاد روزهای کودکی می افتم ، روزهای شیرین و ساده ای که دیگر هرگز بازنخواهد گشت ، روزهائی که ایکاش میماندند و هرگز به امروز نمیرسیدیم .

مروارید به همراه مادرش صدف خانم درست وقتی به محل ما آمدند و همسایه ما شدند که روز جشن تولد دو سالگی من بود ، مادرم کاسه ای آش برای همسایه جدید که هنوز در حال جابجائی وسایلش بود میبَرد و در ضمن از او دعوت میکند که در جشن تولد من شرکت کند ، آشنائی من و مروارید از همانجا شروع شد و از همان روز به بعد همبازی من فقط شده بود مروارید ... ،

من دختر بسیار پر شر و شوری بودم و مروارید بر خلاف من دختری بسیار آرام ، درون گرا و ساکت ، اما گاهی هم چیزهائی از مروارید میدیدم که به عقل هیچ جنی نمیرسید ، بعضی اوقات وقتی که مشکلی پیش میامد ناگهان مروارید از این رو به آن رو میشد و چنان با جسارت وارد معرکه میشد که باورم نمیکردم این همان مروارید همیشگی است .

روزهای بچگی میگذشت و من و مروارید کم کم روپوشهای دبستان و راهنمائی را در می آوردیم و آماده رفتن به دبیرستان میشدیم .

روز اول دبیرستان را هرگز فراموش نمیکنم ، وقتی ناظم مدرسه بخاطر شیطنت مرا از صف بیرون کشید و مجبورم کرد تا ظهر کنار حیاط مدرسه بایستم و سر کلاس رفتن بچه ها را تماشا کنم ، آن روز خیلی به من برخورد ، نمیخواستم در اولین روز دبیرستان اینطور بلائی بسرم بیاید ، آنهم بخاطر یک متلک کوچولو که به ناظم مدرسه پرانده بودم ، اما این ناراحتی خیلی هم طول نکشید ، چند دقیقه بعد از اینکه بچه ها سر کلاس رفتند ، مروارید را دیدم که یواشکی از کنار دیوار حیاط به طرف من آمد و گفت : مثل اینکه خانم ناظم نمیدونه ما هردومون یه نفر هستیم و اگر قراره کسی کنار دیوار بایسته باید هردو نفر ما رو تنبیه کنه ، هر دو ما به این حرف خندیدیم و مروارید تا ظهر همانجا کنار من ایستاد ، ظهر وقتی که ناظم به سراغم آمد و دید که از صبح تا آن موقع به من چندان هم بد نگذشته و مروارید بجای اینکه سر کلاس برود تمام مدت پیش من بوده و مشغول گل گفتن و گل شنیدن ، آّنچنان ناراحت شد که نزدیک بود مرا از مدرسه اخراج کند ، البته او یادش رفته بود که باید هر دو ما را از مدرسه اخراج کند .....

..............................................................................

پدر مروارید سالها پیش ، قبل از تولد مروارید آنها را ترک کرده بود و هیچکس هم خبری از او نداشت ، پس از رفتن پدر ، خانواده آنها در محل انگشت نما شده بود و صدف خانم که زنی جوان و بسیار زیبا بود تصمیم میگیرد خانه را عوض کند ، با پولی که صدف خانم داشت و مقداری هم که از پدرش گرفته بود بالاخره توانست خانه ای در محله ما بخرد و از دربدری نجات پیدا کند ، اما حالا مشکل دیگری پیش آمده بود ، صدف خانم تمام پولش را برای خرید خانه خرج کرده بود و دیگر آه در بساط نداشت ، مقدار مختصری پول برایش مانده بود که بیش از چند ماه نمیشد روی آن حساب کرد ، پس بدنبال کار شروع کرد به ورق زدن آگهی های روزنامه و هر روز به این شرکت و آن شرکت سر زدن ، چندین بار هم در شرکتهای مختلف استخدام شد اما هربار مدت زیادی طول نمیکشید که بخاطر فشارهائی که به او بعنوان یک زن جوان بیوه و زیبا می آوردند ، مجبور میشد آنجا را رها کند .

مادرم که وضعیت صدف خانم را میدانست با او خیلی مهربان بود و همیشه سعی میکرد مروارید را به بهانه ای به خانه مان بکشاند و هیچوقت هم نمیگذاشت مروارید غذا نخورده از خانه ما برود تا لااقل با اینکار باری از دوش صدف خانم برداشته باشد اما خب مادر منهم بیش از این کاری نمیتوانست برایش انجام دهد تا اینکه ...

بالاخره صدف خانم پس از حدود دو سال دربدری و از این شرکت به آن شرکت رفتن در یک جا ماند و حدود سه سال در آن شرکت کار کرد ، آن روزها وضعیت مالی صدف خانم بهتر شده بود و حتی گهگاهی برای مروارید ولخرجی هم میکرد ، اما کم کم ظاهر صدف خانم داشت عوض میشد ، آن زن جوان و زیبا که بخاطر وضعیتش همیشه سعی میکرد بسیار معمولی لباس بپوشد ، از لوازم آرایش استفاده نکند و در نهایت سادگی رفت و آمد کند کم کم آرایشش غلیط میشد و لباسهایش تنگ و چسبان ، این عشوه های مرد پسند زیبائی او را دو چندان میکرد و صدف خانم هم تازه فهمیده بود که چگونه باید مخارج زندگیش را تامین کند ، آن روزها مادر من خیلی با صدف خانم صحبت میکرد اما او هم خوب میدانست که یک زن جوان و زیبا که حالا هیچ پشتیبانی ندارد آنهم با کودکی که باید مخارجش را تامین کند چاره دیگری برایش نمانده ، آنهم در جامعه ای که مروجین مذهبی اش زن را موجودی درجه دو میداند و جزئی از لوازم منزل ، درست مانند یک عروسک .

پس از سه سال صدف خانم از آن شرکت بیرون آمد و تصمیم گرفت برای خودش کار کند ، او دیگر نمیخواست همیشه تسلیم هوسهای مدیر عامل و معاونش باشد آنهم بخاطر حقوقی اندک ، دیگر نمیخواست اجازه دهد هرکسی ناخنکی به او بزند و مفت رهایش کند ، از عکس العملهای خودش زمانی که کسی به او نظر سوئی داشت و او سر به زیر می انداخت و دستپاچه میشد ، خسته شده بود ، صدف خانم دیگر از بره بودن خسته شده بود و حالا میخواست خودش یک گرگ باشد .... ، او حالا میتوانست وقتی بیشتری را برای مروارید بگذارد و با کار کمتر ، درآمد بیشتری داشته باشد .

ضمنا" تا یادم نرفته بگویم که صدف خانم مروارید را به اندازه جانش دوست داشت و شاید اگر مروارید نبود او هرگز به این راه کشیده نمیشد ....

سالها گذشت و من و مروارید آنچنان با هم صمیمی شده بودیم که حتی یک لحظه هم دوری همدیگر را تحمل نداشتیم ، مادر منهم با اینکه از وضعیت صدف خانم خبر داشت اما جلوی رفت و آمد ما را نمیگرفت و حتی در بسیاری از مواقع یار و غمخوار صدف خانم هم بود ، یادم نمیرود که مادرم یکبار گفت : صدف اونقدر مرد هست که فقط به اندازه نیازش کار میکنه .

من و مروارید مثل خیلی از دخترها دفتر خاطرات داشتیم ، امروز وقتی به صفحات آنروز نگاه میکنم ، میبینم که مروارید در یکی از صفحاتش نوشته : مادر من یک فاحشه است .......

ادامه دارد

بهزاد – 6/4/87

پی نوشت :

اگر در دو هفته گذشته کمتر به دوستان سر زدم ، باید عذر مرا پذیرا باشید ، کمی سرم شلوغ بود اما امیدوارم منبعد تاخیری نداشته باشم .

مرخصی

behzadblog — Sat, 21 Jun 2008 12:07:18 GMT

مرخصی

با عرض پوزش از شما دوستان عزیز ، متاسفانه این هفته بعلت مشغله بسیار ، موفق به نوشتن مطلب جدید نشدم اما قول میدهم هفته آینده با مطلبی جذاب در خدمتتان باشم .

ضمنا" برخی از دوستان که هفته گذشته قرار شد « بخوانند و برگردند » مثل اینکه فراموش کردند برگردند و یا اینکه .......

******************************************************************

به امید دیدار شما در تظاهرات جمعه هفتم تیر ماه 1387 ساعت 5 بعد از ظهر در مسیرهای ذیل :

تهران

امیر آباد شمالی ( کارگر ) – حد فاصل بلوار کشاورز تا چهار راه فاطمی

مشهد

پارک ملت – مقابل دانشگاه فردوسی

شیراز

فلکه علم

اصفهان

چهار باغ بالا از دروازه شیراز تا سی و سه پل

پی نوشت :

اتفاقی در حال رخ دادن است ، به اشخاص کاری نداشته باشید ، نتیجه مهم است .